Een blinde en een dove

Vrijdag 11 april gingen met tweetallen de stad in als een blinde en een dove. Ik ging met Milou en toen we naar de Willemsbrug liepen had ik de blinddoek om en zij de oordopjes. Het ging best makkelijk, totdat ik zei dat ik Milou vertrouwde want toen struikelde ik over een stoeprandje.. dus was het vertrouwen snel weg. Ik merkte dat ik doordat ik niks zag snel schrok van mensen die langs me kwamen, je voelt raar genoeg dat er iemand vlakbij je is (je aura?). Milou zei dat ze heel rustig werd en juist minder ging opletten omdat ze zo weinig hoorde, niet echt gunstig voor mij dus haha. Bij de Willemsbrug aangekomen maakte ik deze foto.

Milou en ik wisselde van handicap. Ik vond het meteen raar hoe alle achtergrond geluid meteen gedempt is zodra je die oordopjes indoet, het wordt wel meteen allemaal wat vrediger! Nou moest ik Milou naar Blaak leiden. Dat ging allemaal zonder struikelingen en misstappen en bij Blaak aangekomen hadden we besloten dat we met de tram zouden gaan naar CS. We werden vreemd aangekeken bij de halte en jammer genoeg duurde het lang voordat de tram kwam dus ze hadden alle tijd om ons aan te staren..

Op CS aangekomen hebben we weer een foto gemaakt en naar Dudok gelopen. Het ging allemaal heel soepeltjes en na een tijdje raak je wel gewend aan je handicap.